باب هشتم - دنيا و جويندگان آن 124 - طلحة بن زيد گويد : از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود : همانا دنيا همچون مارى است كه لمس بدنش نرم ، ولى درونش زهر كشنده است ، هر عاقل هوشمندى از آن دورى مىجويد ؛ و كودكان بىخرد به آن دل مىبندند و آن را با دست خود مىگيرند . 125 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : از خداوند به طور واقعى شرم و حيا كنيد ، گفته شد : اى رسول خدا ! چه كسى مىتواند در مقابل خدا حقيقتاً شرم و حيا را رعايت كند ؟ حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : هر كه واقعاً از خدا شرم و حيا كند ، مرگ خود را هر لحظه جلوى خود مىبيند ، نسبت به دنيا و تجمّلات آن زاهدانه زندگى مىكند ، سر و چشم و گوش و زبان و فكر خود را ، همچنين شكم و اطراف آن را حفظ و كنترل مىنمايد ، قبرستان و حالات درون قبر را فراموش نمىكند . 126 - داود بن فرقد گويد : به امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ اظهار داشتم : سوگند به حقّانيت شما ! دنيا و آنچه در آن است ، به جهت دوستى با شما ، مرا مسرور نمىكند . فرمود : اى داود ! چقدر دنيا و متعلّقات آن بى ارزش است ، دنيا كه چيزى ( قابل توجّهى ) نيست ، آيا دنيا غير از دو قطعه لباس و خوراك شكم چيز ديگرى است ؟ ! 127 - سماعه گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : بر طاعت و فرمان خداوند صبور ، بر دورى از گناه و معصيت خدا شكيبا باشيد ، به راستى كه دنيا لحظه‌اى است گذرا ، در آنچه از آن گذشته ، شادى و ناراحتىِ سودمندى برايش نخواهى يافت ؛ و آنچه كه هنوز نيامده نخواهى شناخت كه چگونه است ، پس آن لحظه‌اى را كه در آن به سر مىبرى تحمّل نما ( و توجّه كن كه چگونه سپرى مىگردد ) ، كه حتماً عطايت گشته است .